நாய்

நாயொன்று வளர்த்தேன்,

நான் அன்றாடங்காட்சியை இருந்ததிலிருந்து;

Tiger யென பெயரிட்டேன்

என் இளமை முழுக்க அதன் மீது தீராத அன்பு கொண்டேன்;

அதற்கு பாலூட்ட, எலும்பு வாங்க, சோறிட என

களைப்பில்லாமல் உழைத்தேன்;

நித்தமும் அதன் வாழ்வை பற்றியே யோசித்தேன்,

இளமை காலம் மொத்தமும் அதன் நினைப்பில் கழித்தேன்...

கல்யாணத்திற்குப் பெண் பார்த்தனர்,

“Tiger ஐ கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும்”,

என்பது மட்டுமே என் நிபந்தனை!

அவளும் உழைத்தாள், Tiger கு

உடை தைத்தோம்,

சோறிட நல்ல தட்டு வாங்கினோம்,

ரேஷன் அரிசி பொன்னி அரிசி ஆயிற்று,

நாட்டுகோழி வாங்கி எங்களுக்கு 2 துண்டுகள்

Tiger கு 2 துண்டுகள் என பிரித்துக் கொண்டோம்,

Tiger குரைப்பதைப் பார்த்து நாங்கள் இருவரும் அகமகிழ்ந்தோம்,

அதுவும் எங்களை மகிழ்விப்பதற்காகவே குரைக்கும்;

மகிழ்வாய் இருந்தோம்.

அன்றொருநாள், Tiger உருமுவதற்குப் பழகியது,

விளையாட்டாய் சிரித்துக்கொண்டோம்.

இப்போதெல்லாம் Tiger குறைப்பதில்லை.

உறுமிக்கொண்டே இருக்கிறது,

தன்னை புலியாகவே நினைத்துக் கொள்கிறது,

நாய் என்பதை மறந்து!