Growing Beyond

As an infant, he was good with "drawing" alphabets- both English and Tamil. So, when I enrolled him a art class at the nearest community center, his skill showed. I maybe biased, but based on a very myopic assessment, I think this guy is good at whatever is introduced to him- he has that 'I will do it wholly involved' attitude. And so he gets good at whatever he is being introduced to. So he got hooked up with the art class, and his art got better with time. 

One year around, he started dabbling- again! As I kept on chiding him on his lacklustre and his divided attention during the class ( the class had a bunch of kids, and he had a good company with friends. They were competing to finish and pick up the slate to doodle something silly. Irked by my continuous chiding, when I asked if he would like to discontinue, he agreed to. 

3months came the covid CB. Bored about setting up various forms of Lego- lego zoo and Lego underwater world, he picked up drawing. And boy, he drew. Like no other!

Earlier, I observed his swimming skills, as he grew beyond his fears and inhibitions.

Whimsical 10: mind conversation

Today, dada went to Little India and got jilabis for Kutta. He woke up around 12 noon, had lunch and ate a jilabi. In the evening, as we were binge watching, I complained, "paaruda, unaku Mattum jilabi vaangitu vandhrrukaanga, enaku onnum vaangala". He reasoned, "aamma, naan ketaenma, athaan vaangitu vandhaanga. Unaku venumna solli vitruklaamla. Unaku Enna venumnu avangaluku epdi theriyum". I said, " enda, ithana varusham sernthey thaana irukom. Enaku Enna pidikum nu kooda theriyaatha. Enaku vaangitu varala. Paaru, ennaiya pidikaathu". Immediately, without a thought he conditioned me with "Amma, un mind panra first trick ithu thaan. Don't fall for this trick". Much to my grinning delight.

Education system in TN

ஆங்கிலவழியோ, தாய்மொழிவழியோ, நம் கல்விமுறை ஆராய்ச்சிக்கு உகந்ததாக இல்லை. நம்முள் அந்த ஆர்வத்தை உண்டாக்க பெற்றோர்களும் முயல்வதில்லை. ஆராய்ச்சிக்கான அடிப்படை தேவை கேள்வி கேட்டல். ஆனால் நம் கல்விமுறை நம்மை கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்பவர்களாக மட்டுமே தயார்படுத்துகிறது. அடுத்து, அக்கேள்விகளைத் தொடர்ந்து போய், அதற்கான விடைகளை கண்டறிதல் மற்றும் சுயமாய் சிந்தித்தல்- நம் கல்விமுறையோ நம்மை மூச்சடைக்க நம் நேரத்தைத் தின்று குவித்து சொல்பேச்சுக் கேட்கும் திறனை மட்டுமே ஊக்குவிக்கிறது. 

அதன் அடிப்படையை ஆராய்ந்து பார்த்தால், நாம் இன்னுமே ஆங்கிலேயர்கள் அறிமுகப்படுத்திய கல்விமுறையை மே பின்பற்றுகிறோம். ஆங்கிலேயர்களோ அவர்களுக்குத் தேவையான திறன்களைத்தானே பயிற்றுவிக்க முனைந்திருப்பார்கள்? அவர்களுடைய Cambridge கல்விமுறையை (1858 ல் அதற்கான தேர்வு முறை வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது) ஏன் இந்தியாவில் நிறுவவில்லை? ஏனெனில், அவர்கள் இந்தியாவை தங்களுக்கான உழைக்கும் சந்தையாகத்தான் பார்த்தார்கள். அதற்கு தேவையான திறன்களில் பயிற்சிக்கப்படவே நம் கல்விமுறை நிறுவப்பட்டது. நாம் இன்றளவும் அதே கவ்விமுறையைத்தழுவியே பயிற்றுவிக்கிறோம். இதனையே பின்பற்றுவோமானால், நாம் மேலைய நாடுகளின் gaps ஐ நிறப்புவோமே ஒழிய, நம்மால் என்றுமே நல்ல ஆராய்ச்சியில் கோலோச்சமுடியாது. 

மொழி ஒரு medium. கல்வியைத் தாய்மொழியில் வழங்குவதன் மூலம் நாம் புரிந்துணர்வும் அப்பாடத்தின் மீதான மற்றும் நம்மை கற்க உற்சாகமூட்டும். ஆராய்ச்சிக்கட்டுரைகளைக்கூட தாய்மொழியில் எழுதி translator tools மூலம் ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்த்து வெளியிடலாம். முதல் தலைமுறை கற்றலில் இதனை சிந்திக்கும் நிலையில் நாம் இல்லை- ஏதோ ஒரு கல்விக்கற்று வெளியேறுவது மட்டுமே நம் நோக்கமாயிருந்ததில் குறையில்லை. இனியும் இதனைத்தொடரக்கூடாது. நம்  சூழலுக்கேற்ப ஆராய்ச்சி செய்வதற்கானத் திறனை வளர்க்கும் முறையை வரையறுக்கவேண்டும்.

Sinned and doomed

Nobody would be so faithful:
Despite the several tantrums,
Nobody would be so transparent:
To the extent of demonizing oneself,
Nobody would spend all the time
Talking and doing nothing tangible,
And yet say, it's the best time to have.
I found that raw love:
That appreciates, adores, fights and criticizes.
Yet, I 'choose' to ignore and insult:
For, joy is my forbidden fruit
For, i once sinned,
A forbidden pleasure,
A forever stink:
An unnerving, nibbling err:
The sin that sticks to me
Like another skin.
And to experience the joy of love,
Means to experience the shame of pleasure.
The impenetrable wall:
That covers me around,
I carry laboriously
Shooting out goodness.
In the well of life,
That has unending goodness,
I am doomed to pick
Only Filth and famish.

From the waves to the Beach...

You are the shore
Tender, yet steadfast:
Nourishing lives,
Enabling livelihoods;
While cradling my perennial fleets,
Bearing the garbage from my within:
My Complaints and whines,
About kids and adults,
Who witness
My aggressive rush to touch,
And more aggressive swift shy away,
From your infinitely patient hold.
You don't gasp,
You don't stammer,
You don't shiver,
'cos you know yourself.
Yet, How unfortunate:
It's always the majestic roars
The world admires,
And not the silently, steadfast patience.